Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Μὴ ζητᾶς νὰ σ’ ἀγαποῦν

“Μακριὰ ἀπὸ τὴ ζήλεια. Τὸν κατατρώγει τὸν ἄνθρωπο. Ἀπὸ φθόνο, μιὰ μοναχὴ πρὸς ἄλλη, τὴν φαντάστηκε νὰ ἀσχημονεῖ μὲ τὸν πνευματικό, καὶ τὸ ἔλεγε σὰν πραγματικότητα. Ὅλα γίνονται στὸν φθονερὸ ἄνθρωπο. Ἐγὼ τὰ ἔζησα. Οἱ ἄνθρωποι μὲ εἶχαν γιὰ καλὸ καὶ ἐρχόντουσαν πολλοὶ γιὰ νὰ ἐξομολογηθοῦν. Καὶ μοῦ τὰ ἔλεγαν μὲ εἰλικρίνεια.
Μακριὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ γυναικίστικα παράπονα. Τὸ Χριστό, μωρέ, τὸ Χριστὸ νὰ ἀγαπήσουμε μὲ πάθος, μὲ θεῖο ἔρωτα.
Εὐτυχισμένος ὁ μοναχὸς ποὺ ἔμαθε νὰ ἀγαπάει ὅλους μυστικά. Δὲν ζητᾶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀγάπη, οὔτε τὸν νοιάζει ἂν τὸν ἀγαποῦν.
Ἐσὺ ἀγάπα ὅλους, καὶ προσεύχου μυστικὰ μέσα σου. Ξέχυνε τὴν ἀγάπη σου πρὸς ὅλους. Καὶ θὰ ἔλθει ὥρα ποὺ θὰ ἀγαπᾶς ἀβίαστα. Καὶ θὰ νιώθεις, ὅτι ὅλοι σ’ ἀγαποῦν. Ἕνα κοσμικὸ τραγούδι λέει:
“Μὴ μοῦ ζητᾶς νὰ σ’ ἀγαπῶ.
Ἡ ἀγάπη δὲν ζητιέται.
Μέσα στὰ φύλλα τῆς καρδιᾶς
μονάχη της γεννιέται”.
Πάρ’ το πνευματικά. Ἐσὺ σκόρπα φυσικά, ἀπὸ τὴν καρδιά σου, τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
Μερικοὶ Μοναχοί, ἰδίως γυναῖκες, λένε:
- Μ’ ἀγαπᾶς;
- Γιατί δὲν μ’ ἀγαπᾶς;
Πώ πώ!  Πόσο μακριὰ εἶναι ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ!
Φτώχεια, πνευματικὴ φτώχεια.
Μὴ σὲ νοιάζει ποτὲ ἂν σ’ ἀγαποῦν. Ἐσὺ μόνο ξεχείλιζε ἀπὸ ἀγάπη Χριστοῦ πρὸς ὅλους. Καὶ τότε μυστικὰ ἔρχεται μιὰ μεταβολή, μιὰ ἀλλαγὴ σ’ ὅλο τὸ σύνολο. Αὐτὸ ποὺ σοῦ λέω εἶναι ἡ καλύτερη ἱεραποστολή. Ἐφάρμοσέ το καὶ τηλεφώνησέ μου τὰ ἀποτελέσματα”.

“Ἀνθολόγιο συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου, σελ. 52


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου